BİR BULMA MESELESİ

Zordur kendini bulmak çapraşık labirentte
Kendini kaybetmekten
Suya yazılı kaderinde şekiller çizmeye çalışır
İçine kaçar,içine patlar,içine yaşarsın
Melun sevinçlerin bir reklam panosunda asılı
Süratle giden arabanın içinde
Elleri arka cama yapışık
Öylece onlara bakakalansın
Kavimlerin kızgınından geldin
Sabun kalıbından taze çıkansın
Sanki bir gece herkes uyurken
Yorgun sandalların sessizliğinde
Kesseler İstanbul'un şu boğazını

Kan denizine dönse masum mavisi
Bu muğlak hadisenin faili
Belki de sen olacaksın
Kelimeler kusmak isteyecek
Yaptığını gecenin karanlığıyla örtmek isteyecek
Salkım dantelli örtünün altını pislikle dolduracaksın
O nefret duyduğun görünmezlik pelerinini
Hevesle boynuna bağlayacaksın
Okumak istediğin bir kitabın
Henüz doğru zamanı bulamadığın için 

Göz yakan turkuaz rengiyle bakışacaksın

Ne zaman ki ufukta batan güneş

muacciz insanlardan kurtulmuşluk bulursan
Çapraşık labirentte
O zaman kendini de bulacaksın.