Çıkışsız

Ne var ki hala Arafsın
Ben hep oradayım
Ne var ki hala bir ateş
Yanarak ölmekten korkmuş
Cesaretsizlik taşımaz yılları yıllara
Ne var ki savaşsız bir Sovyet
Dağılmaktan saklanarak dağılmış
Yeterince belirsiz yurdundakiler
Senden kaçanlar kendi hayatlarında
Ne var ki tanıdık ruhunda kalan yalnız
Yakından yabancılaştığım ruhum
Odaların yeterince karmaşık
Ne bir anne ne bir eşim
Toplamayı hak etmiyorum
Yastığını kılıfına geçirmeleri
Domino taşları gibi dizmeleri kitapları
Anlamayı etrafta özgürce dolaşan çoraplarını
Kanatsız doğduklarından uçamamış poşetlerini
Yüzüne sürdüğün boyalarla
Karartsan da hayatlarımızın gölgesini
Aydınlık gözlerin

Yine yeniden kaçmaya çalışıp da kovalayan
Gecelerin açmaya çalışıp gündüzlerin kitlediği
Açlığında duvar kağıtlarıyla beslenen kadın
Doymayacak,geçmeyecek
Sen geçmeye çalışan zaman
Geçenin geçmeyeni durdurmaya yönelişi
O çok dirayetlendiğin sebeplerine aykırı
Bir tümörüm iyi huyluyumdur korkma
Belki yararlı bile
Aldırmak istemiyorsun hücrelerine sarılışımı
Öylece bırakıyorsun vücudunun çok hatırlamadığın bir köşesinde
Mesela kalbinde

Ne var ki hala karşıda ayaklarım
Her zamirden önce Anadolunun karşısı
Gelmekle gitmek aynı eyleme dökülüyor
Habersiz susuyorsun binlerce kez
Çamaşır makinesi gibi
Dönüyor dönüyor kusamadan susuyorsun
Kapağını açtığımda duyuyorum sözcüklerin
Ne var ki değişmeyen sözcüklerin
Söz olamamış minik söz'cük'lerin
Tercih edilişleri kimse alenen göstermezken
Şimdilik iki uzun saçlar
İki uzaktan yakından alakasızların var
İkisini toplasan ben etmeyecekler
Ne var ki asla sen de etmeyecekler