İkinci Uyanış

Benim ilk uyanışımda,

koskoca bir insan küçücük bir vücutta.

Aslında neler anlattım yattığım yerden

Soramadım  ‘Allah nerede anne?’

-yukarıda kızım-

‘Biz neden yukarıda değiliz anne?’

Yukarıdaydım çoğu zaman.

Onlardan iyi bildim,soramadım.

İyi bildim muhtaç olmayı bir avuç süte,

Siz sigaraya,rakıya bilmem neye.

İyi bildim acıyı daha acıbiber bile tadamadan.

Siz halâ giden sevgiliye.

Kalbim uzaktan kumanda oldu Mayıs beşte

Ağlama seviyor,ağlama aptallığından bunlar

Ağla sevebiliyorsun,ağla koşacak ayakların var ona.

Git bak, gidilecek dünya dolusu kalp var,

Gitme bak ,bu makam varoluşunun en huzurlu yeri.

Dök çiçeklerini ,karda üşümek de güzel,onun elleri var

Dökülme , sarhoşluğunun gözlerinden okunuşu gibi

Acıma kendine,-bak ben daha acıbiber yiyemedim-

Acıtma boşluklarını,doldurmaya geldim.

Dondurmaya da kalacaktım sahilde.

Ama yeteri kadar soğuk duvarları buranın.

Yitir ne olursa olsun gökyüzünde uçurtmaları

Ben uçuramıyorum

Yitme,tanımadığın yollarda,yiten insanlar arasında.

Kan,gözlerimden tatlı tatlı akan,

Senin .

Hani burunlarımız da aynıymış ya bu da öyle bir şey.

Dua edelim Burundi’de açlıktan kırılmadım

Savaşta ölen masumlar listesinde geçmedi adım

Ben bir kadındım

Her şey olabilirdi

Dua edelim

Kırıldığım yerlerden bir daha kırılmadım.

Sahi aşk benimle konuşsa ne yapacaktım

Aylarca uzak kalsan bile ellerin kadar yakın olur dedi halam

Artık uzaklarda

Halamın elleri kadar yakınım

Öyle çok hariç oldum ki

Dahil olamadım karanlığınıza.

Hadi ben kurtuldum da,

Ya sizin günahlarınızı kim gömecek toprak altına?

Parayı saydığı gibi

Zamanı sayamadan bile insan.

Ah insan.

Hortumlu sessizliğim

Daha aklımın eremediği çığlıklarınıza.

Bu kadar kötülüğü ben öğretmek istemedim,affedin

Hem özlemek çok kötü değilmiş her zaman

Öyle söyledi yine halam

Ben doğduğumda ikinci bir uyanışa

Emanet ettim sizi yıllara,iyi bakın

Beyazlar kucağına aldığında seni

Beyaz tazelendi

Sen ise küçüklüğün en büyük temsilcisi ellerinle.

Sol altta tazeleneceksin günden güne.