EL TUTULMASI

Gördüğüm kadar yakındın

Kumların kızıl kızgınlığına

Sonra ay dolu uyuyuşlarına

Siz anlamazsınız

Hatta anlamazsın senliği sen de

daha uyanmamış bir çocuğun

uçmak geldi ellerine

Küstüğüm harfler kadar yakındın

sözcükler canımı yaktığından

acıtan şey ne kadar batıyorsa yakınlığıyla 

öyle yakın yaktın

mahzenlerin zemheri  hücresinde anlatılan hikayeler gibi

beyin hücrelerimde bir kibrit 

geçmişin dönüşsüz ipinde çakılı

hangi cambaz bakardı dönüp arkasına 

bir an gerisine hasret

bir saat gerisine yakın

bir ay gerisine sarılı

Duyduğum kadar yakındın

Kulağımda çınlayan nefesin şimdiki sessizliğini

Üstüne basılan kum sessizliği gibi

Yalan gibi hiçlik

Karalardan büyük bir karanlık içinde

Gündüz sarhoşu çocuğun

Uçmak geldi ellerine

Ay kadar yakındın dünyaya

Bir el tutulması oldu

gece yarısını çok geçe