Düş'ün-me

Her mezarda bir eski diriliş
Nasıl yokluyorsun kendini varlığın kırılgan
Bu şehrin yoksunu birkaç gidişin huzursuzu
Toplanmadı mı nihayetler
Söylenecek her şey söylenmişken
Düşünme

Nadir insanlar dalgalar gibi geçiyor
Dalga geçer gibi hayat
Meydan okuduğum kitaplarda bile görmedim
Nasıl tamir edilecek bunca yara
Annemden çok sana benzer oldum
Sen başka birine
Aynı ad tanıdığım
Hissedilen derecede sıcaklığın
Başkası mı gelmiyor
Yoksa sana mı ait konuşmadan sevmek
Düşünme

Üst üste giysilerimdi düzenim
Her gece yatmadan bütün bulaşıkları yıkamak
Su koymak başucuma
Akşama kadar okuduğum beyin oyalayan kitaplar
Pencereleri kapamak gücümün yettiği kadar
Yastık ıslatmadan kirpikleri kavuşturmak
Düzen kalmadı bende
Düşünme

Bir rakı masasında rehavetle anlatılan her şey gibiyiz
Dinleyenin o anlık heyecanlandığı
O anlık vurulan kadehler
Ertesi güne uyanamayanlar
Geri dönmek isteseler uyumadan önceye dönecekler
Ben kaç uyumadan önce geçirdim sahi
Yanımda say hepsini artık
Düşünme