Dünden Bir Öncesi

Sonlarımı ve sonralarımı deliyor bu yırtık delilik

Aynılığa düşkünlüğünden 

Şelaleler kuruyor,toprakları katlarca örtüyor gece

Televizyon sesi kısar gibi kısıyorum sularımı

Çaprazlardan kaçırmaya 

Beynimi sana dipsiz dönencelerden korumaya 

Dilsiz bir gölgesin yaşamıma şemalini veren

Alıkoyuşsun sakınlarıma sakınmalarıma

Bu ağız gülmemeyi tatmamıştı 

Bu ayaklar gelmemeyi gelineceklere

Ne cüret buldu bu çağ bu güvensizlik çağı bende

Mağaralarını kurdu yalnız insanlarım 

İstanbullar yaratıldı içimde

Yalnız seni anladım ve anladın beni 

Yaşamaya ölen insanlardık

Ölmeye yaşayan insanlar içinde

Seni anladığım eşiğin intihar eşiği oluşu

Bilmemenin tarafsızlığına ağlattı ertesi günü

Ötesine geçildi çoktan seni öteki sevmenin

Boşuna olur geri dönmeler çoğu zaman

İlerde de akacak barajlarım var

Ne dengesiz evlatların var Allahım 

Hepi topu sahip olamadığım avuçları bile açmışken sana

Gülüyorum yalancı da olsa bir gün daha geçsin diye

Veda edemiyorum bu tuhaf dansa

Kendi kendine bırakacak göçler nereye giderse kuşlar ve sular

İnce yalnızlığımdan içeri giren ruhlar her yere dağıldılar 

Kolay değil nefeslerini yakmak

Dün ağır,dün kaldırılmaz asansörlerimle kalbimden başka yerlere 

Her kopuşumda adına devinimlenen bir sarılışım koşuyor sana

Nasıl esirgedin tamamlanmayı benden

Nasıl kendimi bıraktığım yerlere gidip tekrar tekrar kendimi bıraktım 

Hangi serserinin yoldan çıkış uçağı,gözlerinin kapaklarına doğru kayışı

Kendine benzemedi ölmemiş olmakla bu iflah olmaz başlangıçlarım

Sirenlerim susup susup bağırır bir geceden diğerine

Sönüp sönüp yanar 

Sana hep cömert kalacak mumlarım