Küçülmeler

Küsmedim yıprandıklarım,küsmedim

Bulanık ruhlarında gecenin 

Hisleri kaybolmuş kokularında

Ve korkularında içimin

Büyümem gerekirdi

Küçüldüm kalbin gibi

İttirdim nefretimi yüzümde iğreti maske

Kustum içine içine senin insanlarının

Küsmedim

Uyku unutmuşken uğramayı 

Uykusunu alıp geldi bir bebek 

Sana ağlayamadım sevgilim

Erteledim

Suçsuz sanırdım kendimi 

Varlığıyla konuştu

Canlı canlı göremediğim küçük bedeni

Masumiyeti erteledim 

Çırpındım gökyüzüne değdirmeye başımı

Uçurumdan düşmemeye çırpındım

Sırtımdaki ağırlar yıllar öncesi

Unuttum sandım yüklerim,unutmadım

Ne kafam ne dünyam

Ne zamanın bölünemeyecek kadar kısa parçası

Hiçbiri belirlemedi gözlerimi sana gelirken

Belirsizlikte belirlendin yalnızlığım

Birincil telaşelerim koşarken oradan oraya

Yanlışlar arasında tek yanılmamışım sandım

Küçüldüm yıprandıklarım küçüldüm 

Avcunun içi kadar bile değil

Avuçların uzak

Acıttı çiğ bir sabahın verdikleri

Seni göremeyecek kadar küçüldüm