ÇIKMAZLI DOLUNAY

Saçlarımın örgüsü            
ellerini bekler açılmak için
Gözlerim 

henüz canhıraş fiillerden zeval olmamış gözlerini
Bilinmez
hangi gezegendedir

rengarenk aklımın soyut renkli yörüngeleri

 Dolunay telaşesinde bir gece üstü 

Seni bir tek ben gördüm

Gözlerim döküldü kültablasına 
Esip gitmeye hazırlandım
Ama sardı beni balkonluk
Ait olduğu yerden çıkmak istercesine yönelip
Gidememenin sadakatli adımı
Öylece arafta kalmışlık 

 Şimdi dirseklerin köhnemiş masada

Melül melül bakıyorsun
hiçbir mağrurluk teşkil etmezmiş gibi

Aklımla fotoğrafını çekiyorum
Kutu kutu hatıralarda
                  munis gülüşler de saklıyorum
                                        zemheri ifadeler de

Yağmur yağdıktan sonra

Salyangozlara basmazdın  
Ehemmiyetle dikkat edildi buna
Böyle küçücük manidarlıklar
               birleşiyor kafamda çengel bulmacalar gibi

Yapraklar çatırdarken ayaklarında

Sen umursamazca konuşurken

Ben o ulvi sesi dinliyorum

Bitmemesi gereken bir sokağın sonuna geldiğimizde

utanmadan boynunun bitip

yanağının başladığı yerden öpüyorum

Dolunay telaşesinde bir gece üstü 

Seni bir tek ben gördüm

                                    biliyorum.