SON BİRKAÇ GÜN

Son birkaç gündür garip yaşadım
yeşillerini siyah gördüm gözlerinin
yardım istedim çığlıklarımdan 
koşup gelsinler 
gelsinler de 
kurtulayım boğazıma takılan sessizlikten
sabah oldu yine ben uyumayı unuttum dün gece
loş sokaklarında sevmediğim şehrin sevdiğim birkaç anısını buldum
kalabalık yalnızlıklardan da yalnızlığın kalabalığından da nefret ettim yine
ikisi de birbirinden yalnızdı
kabul etmediler
yokuş aşağı inerken tam 
kafiyelerimi yitirdim,bıraktım nefretimi oralarda
geri döndüm fanusuma
yapma taşlar arası yolculuklarım saklanarak geçti
bildiğim insanların bilmediğim yüzlerinden 
küçükken alınlarında yazar sanmıştım insanların bütün düşünceleri
başka bir gün lazım olur diye harcamadım gülümsemelerimi
kalktım Macide'nin mektubunu okudum 
belki onuncu defa
konuşmadığını sanıp aslında çok şey konuşanlar için okudum
varlığım yokluğum bir diyenlere seslendim
kendime 
tırnaklarımın aralarına kadar düşünceyle doldum
kek yaptım ondan  belki de
insan kek yaparken hem çok düşünür hem hiç düşünmez
ben de öyle oldum
çünkülerimin anlamsızlığında boğuldum
unuttum aynılıklardan farkın ne demek olduğunu
mutfağa gitgeller yaptım
saklandım
saklandım,gittim,geldim
bitmek bilmedi medcezirlerim
dört duvarı dağ kabul ettim
sonra sana dedim ki;dağlar aşıp geleceğim.
kitaplarımın hepsi ayrı ayrı ülkeler
dünyanın  en büyük gezgini olma yolunda ilerledim
bütün değişecekleri kutulara doldurdum sonra
şefkatle okşayıp bir daha geri gelmemelerini umarak 
bilmukabil gelecekler
değişecek şeyler de değiştikten sonra tekrar değişmeye meyyal olacak
aldım hepsini yola çıktım
son birkaç gündür garip yaşadım