BEYİN FIRTINASIYLA MAVİ

Turkuazla dalgakıran 

Güneşin en güzel doğduğu kumsal

Sistemli varoluş dizgesinde

En nadide parçaları

Bu yüzyılllık müzenin

Çay bahçesinde bir huzur olgusu

Sarıp sarmalarcasına

Kırışmış yüzleri

Pamuk pamuk buluşmuş elleri

Seyahatsizlik yıllar boyu kaplamış

Durduğu yerde

Sadece kendi dünyaları varmış gibi

Hece sonlarına gelmişler

 Söğüt ağlıyordu karşı çıkılamaz

Hatta içine karışmış gölünün

Yaşının saçlarının

Sorsalar anlatır ne gördü de bu halde

Bir kız geçti şurdan yaşı küçük özrü büyük

 Şöhretli sandalyeler

taşındı başka bahçelere

ne gizemli insanlara açılırdı evler
Sessiz konuşanlara
ve
mültefit yaşayanlara

Çoluk çocuğa karışıp 
Emekli oldu

 bir zamanlar yıldızı parlamış kediler
Azar azar son demleri

Kıyasıya kemik kavgasının

Dalgalar bile örselendi söylenenlerden

Zilsiyah geçmiş bekleme köşesinde

elinde bir defter

kalemler yaşadı ,noktaya geldi

Dünyanın şakasıydı mavi

Bir müddet karanlıktan sonra azıcık yüzgüldüren