UYKULAR

Seyretmeye doyulmayan uykularının
gecedeki tek şahidi bendim
aynadaki sevinç

komidin üstü anılar
sohbetlerimizi yutan siyahlığı saymazsak eğer
düşündüm de 
ordan oraya atlamakta
ustalaşmış duygularım meğer
battaniye yeşilinde sakladığım umarsızlığımdan
istanbul manzarası heyecanlarıma
ne de çabuk geçmişim
muhayyilemin elinden tutar 
çocuklar gibi şenlenirdim
Senle olmanın güzel yanları bunlar
aklımın takıldıklarını

bir bir askılara dizip
dolabıma kilitlerdim

müteşekkir olurdum poyraza 

adam kadına sarıldı
gözkuyularında birikintiler yer yer
ellerini kıracak gibi tutardım

sahilinde en güzel kentin 
vapurlarına bakarken
arkalarında kalan

dalgaları kucaklardım

maksat kimse üzülmesin

sahi

nasıl ezerek geçer koca demir yığını bütün saflığı
herkesin bilmesi gerek bunları
şimdi herkesin 
uykularından nasıl dalgalara geldiğimi
bilmesi gerek