İSTİF-LAL

Binlerce kunduz

akıyor bu sabah da

                         tünel tünel

kimi Cezayir Sokağı’na

                        kimi  Mısır Apartmanına

 bir kısa film için onca yol tepip gelmiş

                         Atlas Pasajı’nın üst katlarına

Balık istifinde insanlarla  turuncu kiremitler

sonsuz harmoni içinde

                                büyüklü küçüklü ayaklar

üç motris iki vagonlu geliyorsa da

hiç aldırış göstermeden yürüyorlar

kıvrımlı illegal çizgide

Kestanecileri mi dersin kırmızı verandalı

-pahalı olmasa yerdik de işte-

Hele ki ocak karında

parmakların ucunun hissizleştiği soğukta

Din ırk demeden

                      kadınlı erkekli üşürdük

Mumlar dikilmiş

Bir Müslüman ellerini çenesinde birleştirmiş

Anılar çekili kare kare ellerde

Gösterişli dükkanların

Salaş insanları içine alıp yutması

                            Normalin göbek adı

On dokuzuncu yüzyıl insanlarıydık ordayken

Ya da ben kendimi öyle görürdüm

Alafrangalıktan burunlar havada

Çiçek Pasajı’nda masalara gelen balıkları bile

                      Sarhoş etmesini bilirdik

Bitmeyen fasıllarda

                      Diller lal olur konuşamazdık

                                 

Saklıyor hala kitabevleri en yıllanmışlarını

Sıralanmış şarapçıların

kokulu muhallebicilerin başladığı ara sokaklarda

Bir de devasalık göreceksiniz vapura inmek için

Kendini bıraksan

Kartopu gibi yuvarlanacağın yokuşlar başlamadan